Ik zie mezelf nog staan daar, afscheid nemen van Hannah... Dat ik alweer bijna een maand weg ben zeg! Ondertussen begin in het Cambodjaanse leven wel aardig in mijn bloed te krijgen en ben ik ook echt aan het genieten van mijn tijd hier! Afgelopen week was erg gezellig en productief ;-) Het Solidworksmodel van de zonneceloplader is af, nu ga ik beginnen aan de mallen voor het prototype. De Minor had wat vertraging opgelopen doordat mijn zorgvuldig getypte mails in de spambox van mijn begeleider waren gekomen, maar naar alle waarschijnlijkheid is dat probleem sinds gisteren ook opgelost!

Mariska die aan de Moonlight werkte is dit weekend weggegaan (omdat ze klaar was met haar stage). Ze was de afgelopen week niet erg lekker dat was wel lastig voor haar., en ook een beetje voor mij want ik zou wat zaken van haar overnemen :-P Maar uiteindelijk is het allemaal prima gelukt en is zij weer gezond op reis naar Vietnam. Als afscheid zijn we met 4 van de studenten, een groep kennissen van Wouter uit Phnom Penh, Arjan, Jeroen met vrouw en kinderen en een grote groep kids van het weeshuis wezen zwemmen!

Om bij het zwembad te komen moesten we wel een eindje rijden op de brommers en dit was de tweede keer dat ik langer dan een uur heb gereden, dat vond ik dus geweldig :-) Rijden mag hier zonder rijbewijs en dat terwijl het brommers zijn waarvoor je in Nederland een motorrijbewijs nodig hebt (110cc)! Het verkeer is zoals je misschien al in het filmpje van de regen in Phnom Penh kon zien redelijk chaotisch. Niet alleen de plotseling overstekende dieren, voornamelijk honden hier op het platteland, zijn lastig maar de mensen rijden af en toe ook zomaar de straat op zonder eerst te kijken. De wegen zijn over het algemeen hetzelfde als ik gewend ben in Nederland, alleen richting het platteland kan het wel wat hobbelig en kuilerig zijn. Men neme al deze factoren in achte en dan snap je wel dat het veilig is om goed op te letten. Mijn eerste rit afgelopen vrijdag heb ik dat al goed geleerd; toen ik bijna thuis was en het zandweggetje naar Sre Ampil opdraaide, werd ik verrast door een overstekende hond. Doorrijden leek me geen optie, maar vanwege de snelheid lukte uitwijken ook niet. Toen besloot de brommer dat dilemma op te lossen door te gaan liggen. Dat remde wel erg efficient! Het beestje bleek daar echter niet erg van onder de indruk en bleef een tijdje woest naar me blaffen.. Ondankbare hond! Maar Gert Jan, Daniel en Joas erg bedankt voor de pleisters die jullie al uit voorzorg hadden meegegeven :-) Door dit soort onverwachte situaties is het beter als je je toeter veel gebruikt zodat mens en dier weten dat je eraan komt en natuurlijk niet al te hard rijdt, maar af en toe 85km/h op een rustig weggetje kon ik om eerlijk te zijn niet laten :-P wanneer je een keer een op een overzichtelijke, brede weg kom schijn je 110 te kunnen halen met onze “wheels”, dat moeten we dus wel een keertje proberen!! Maar daar later meer over :-)

Afgelopen weekend hadden we gezellig geBBQed (en ik had overheerlijke pasta salade!! ;-), na afloop hadden we wel een redelijke hoeveelheid afval..

Wat afval betreft ben ik wel erg verbaasd over het gedrag van mensen hier, in eerste instantie had ik verwacht dat mensen redelijk veel respect zouden hebben voor de natuur. Je hebt hier veel Boeddhistische tempels en Boeddhisten waren volgens mij altijd mensen die in balans met hun omgeving zouden leven.. Misschien dat de rest van Zuid-Oost Azië het er beter vanaf brengt, maar Cambodja krijgt een dikke onvoldoende! Als je bijvoorbeeld in het zwembad een cola besteld die je vervolgens 3 meter verder op gaat drinken, krijg je een plastic zakje mee om het blikje in te dragen. Altijd en overal krijg je die stomme zakjes mee, wat een verspilling! Mensen gooien hier ook bijna alles op straat, niet dat ik denk dat wij als Europeanen het veel beter zouden doen als er niet overal afvalbakken stonden, maar het is wel iets waarin ik teleurgesteld ben.. De mensen zijn natuurlijk redelijk arm hier op het platteland, dan kan ik me nog voorstellen dat je andere prioriteiten stelt, maar in Phnom Penh zie je hetzelfde gedrag bij rijke mensen.. Het land had bijvoorbeeld prachtige bosen, maar door corruptie en op geld belust management zijn de bomen omgehakt en heb je nu veel kale landschappen over.. Het zou mooi zijn wanneer mensen een beter begrip zouden krijgen van hun omgeving en daar dan ook rekening mee gaan houden. Nu Cambodja nog vrij aan het begin staat van haar economische evolutie zou het juist zo goed zijn om duurzaamheid daarin een speerpunt te maken voordat de weggooimentaliteit helemaal verweven raakt in het dagelijkse gedrag. Maar laat ik heerlijk pessimistisch voorspellen dat Cambodja het hierin niet beter gaat afbrengen dan wij dat hebben gedaan ;-)

Tijd voor een ander onderwerp dus! Iets gezelligs en heel erg leuks :-) Sommigen van jullie weten/wisten het, maar vorige week heb ik mijn leeftijd met één jaar mogen verhogen, we schrijven het nu als tweeëntwintig, twee-en-twintig, 2-en-twintig, twee-en-20 of 22 :-) Mijn verjaardag gaf dus aanleiding voor een bescheiden feestje hier in het afgelegen Sre Ampil! Gelukkig hadden Hannah en mijn ouders voor een paar cadeautjes gezorgd, zonder hen was het zeker niet zo leuk geweest! Van Han heb ik hier nu een mooie slinger, ballonnen, twee toeters (eentje voor haar en eentje voor mij ;-), een siervogeltje en een mooie kaart hangen, ook mijn ouders hebben een kaartje gegeven en een lekker stukkie chocolade!

Ik had nog beloofd een filmpje online te zetten over het reisje naar Kampot en Kep, ik ben bijna klaar, maar de stroom is uitgevallen gisteren waardoor internet het ook niet deed.. Ik hoop dat ik het filmpje deze week nog kan uploaden want de verbinding is de laatste dagen erg instabiel! Nou het beste allemaal en ik hoop dat het jullie ook goed gaat!! Je bent altijd welkom me te mailen gewoon uit interese, wanneer je tips nodig hebt voor Photoshop of in geval van emotionele hulp bij eindexamens (Good luck to all!)